Πορτρέτο Τατιάνας Α., 2002
Ο Γιώργος Ρόρρης σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με καθηγητές τους Παναγιώτη Τέτση και Γιάννη Βαλαβανίδη. Συνέχισε τις σπουδές του στην École Nationale Supérieure des Beaux-Arts στο Παρίσι με καθηγητή τον Leonardo Cremonini, με υποτροφίες του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή και του Ιδρύματος Αδελφών Π. Μπάκαλα. Συνεργάστηκε με το Κέντρο Γραμμάτων και Τεχνών «Άποψη» (1996-2002) και από το 2002 συνεργάζεται με την Ομάδα Τέχνης «Σημείο», διδάσκοντας ζωγραφική. Το 2001 τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το βραβείο για νέο ζωγράφο κάτω των 40 ετών. Το 2006 το Κοινωφελές Ίδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης του απένειμε τιμητική διάκριση για το έργο του. Από την πρώτη του ατομική έκθεση, το 1988 έως σήμερα διατήρησε μόνιμη συνεργασία με τη Μέδουσα Αίθουσα Τέχνης. Έργα του βρίσκονται σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές.
Στο Πορτρέτο Τατιάνας Α., του 2002, στο αριστερό μέρος του γνωστού στραβοχυμένου καναπέ του εργαστηρίου του καλλιτέχνη, κάθεται η Τατιάνα Αβέρωφ, κόρη του Ευάγγελου Αβέρωφ, ψυχολόγος, συγγραφέας και διευθύντρια της Πινακοθήκης Ε. Αβέρωφ του Μετσόβου. Ο χώρος δεξιά, πάτωμα και τοίχος, δυσανάλογα ακατοίκητος και με υπαινικτικές ενδείξεις ζωής: πίσω από τον καναπέ, ένα κομοδίνο με μισάνοιχτα συρτάρια. Εντυπωσιάζει η άνεση του καλλιτέχνη να προδίδει τις εμπνεύσεις και τις επιρροές του. Τα μισάνοιχτα συρτάρια στη γωνία μάλλον προέρχονται από την επίδραση του ζωγράφου από την Ποιητική του χώρου του Gaston Bachelard και υπαινίσσονται τον κρυψώνα των απολύτως κρυφών, ενδόμυχων μυστικών. Τα συρτάρια εξάλλου δημιουργούν έναν δεύτερο χώρο εντός του χώρου και αποτελούν ένα μικρό hommage του ζωγράφου στον Chardin. Η γυναικεία φιγούρα στον πίνακα του Ρόρρη είναι περιστοιχισμένη στον πίσω τοίχο από ιδιαίτερα σηματοδοτημένες φωτογραφίες. Φωτογραφία ενός έργου του Πανταζή, αγαπημένου έργου του πατέρα της Τατιάνας, ασπρόμαυρη φωτογραφία των γονιών της νιόπαντρων, φωτογραφία της ίδιας, το Μέτσοβο χιονισμένο, μια μικρή γκραβούρα του 19ου αιώνα από το εργαστήριο του ζωγράφου και, στην άλλη άκρη, διακριτικά, φωτογραφία του Ευάγγελου Αβέρωφ σε νεαρή ηλικία, σαν να επιστατεί τα πάντα. Το μοντέλο καθισμένο στην αριστερή γωνία του καναπέ, με το δεξί χέρι χαλαρά ριγμένο στο μπράτσο του και το αριστερό σε σύσπαση, σαν να τον ξύνει. Ο Ρόρρης ήθελε να δώσει διφορούμενη διάσταση στην ερμηνεία του πορτρέτου. Στα χείλη της νεαρής γυναίκας διαγράφεται ένα ανεπαίσθητο χαμόγελο συγκατάβασης και θεώρησης αφ΄ υψηλού. Ο αυχένας, έχοντας κλίση προς τα πίσω, το κεφάλι σε μια κίνηση προς τα πίσω προτάσσει το λαιμό, σαν το μοντέλο να βλέπει τον θεατή από ψηλά. Η ψυχολόγος Τατιάνα Αβέρωφ σε απευθείας “εικαστική ψυχοθεραπεία” στο ντιβάνι του Γιώργου Ρόρρη.
Το έργο συμμετείχε στην έκθεση της Πινακοθήκης Αβέρωφ "Διαγράφοντας το σήμερα, το αύριο, το χθες. Αφιέρωμα στο νομό Ιωαννίνων", που παρουσιάστηκε στο Μέτσοβο από 29 Ιουνίου έως 15 Σεπτεμβρίου 2002, κατόπιν στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη από 4 Απριλίου έως 15 Μαϊου 2003 και αργότερα στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων από 18 Ιουνίου έως 27 Ιουλίου 2003.
