Θάλασσα, πηγή ζωής, πηγή θανάτου Νο 5, 2007
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1927. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1946-1952) ζωγραφική, με δάσκαλο τον Ουμβέρτο Αργυρό, και χαρακτική στο εργαστήριο του Γιάννη Κεφαλληνού. Έλαβε δίπλωμα στη Ζωγραφική και τη Χαρακτική με πολλές διακρίσεις. Έχει κάνει 18 ατομικές εκθέσεις, σε Ελλάδα, Γάνδη, Παρίσι, Κάιρο. Επανειλημμένως έχει συμμετάσχει σε πάμπολλες Διεθνείς Μπιενάλε Χαρακτικής και Σχεδίου και σε ομαδικές εκθέσεις σε όλο τον κόσμο. Σπουδαιότερες Διακρίσεις: Πρώτο Βραβείο, Χρυσό Μετάλλιο, Αλεξάνδρεια 1980. Χρυσό Μετάλλιο, Φρέντρικσταντ, 1989. Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών, 1999
Από το τέλος της δεκαετίας του 1970 η Τόνια Νικολαΐδου αρχίζει να χρησιμοποιεί συστηματικά μεικτές τεχνικές, συνδυάζοντας τη χάραξη σε λινόλεουμ, την μεταξοτυπία, και κυρίως την επεξεργασία του χαρτιού, το οποίο επεξεργάζεται ώστε να δημιουργήσει ανάγλυφες εντυπώσεις στην υφή του. Εικόνες της θάλασσας, αμμουδιές, φλεγόμενα ξύλα, χάρτινα καράβια και πουλιά στοιχειοθετούν τη θεματολογία της. Πρωταγωνιστικό ρόλο έχει ο άνθρωπος σε δύο μόνο σειρές της, «Έρχονται άλλοι όμοιοι με εμάς, αλλά δεν θα είμαστε εμείς, Ι και II», όμως η παρουσία του ανθρώπου, η αύρα του, υπάρχει σχεδόν παντού.
Στην ενότητα «Θάλασσα, άμμος και φως» από το 1979, που ανήκει το συγκεκριμένο έργο, η Νικολαϊδη μελετάει τις διαφοροποιήσεις του καλοκαιρινού φωτός πάνω στην άμμο, δημιουργώντας για πρώτη φορά μια ενιαία ανάγλυφη επιφάνεια με ένα ή δύο ίχνη που θυμίζουν ξαπλωμένες ανθρώπινες μορφές και που μεταβάλλεται διαρκώς.
Το έργο συμμετείχε στην έκθεση της Πινακοθήκης Αβέρωφ στο Μέτσοβο "Η Ελληνική Χαρακτική σήμερα" από 6 Οκτωβρίου έως 10 Δεκεμβρίου 2007 και κατόπιν στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη από 13 Φεβρουαρίου έως 30 Μαρτίου 2008.
