Προσωπογραφία άνδρα

Ζωγράφος, από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της «Κερκυραϊκής Σχολής», που το έργο του ξεπέρασε τα στενά όρια του νησιού του. Σπούδασε στην Καλλιτεχνική Ακαδημία της Μασσαλίας και στη συνέχεια μετέβη στην Ιταλία για να συνεχίσει τις σπουδές του στη Φλωρεντία και στη Ρώμη. Παρέμεινε στην Ιταλία επί 15 χρόνια και το 1895 επέστρεψε στην Κέρκυρα. Το 1899 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και τον επόμενο χρόνο διορίστηκε καθηγητής Σκιαγραφίας, Κοσμηματογραφίας και Προοπτικής στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, μετά τον θάνατο του Βικέντιου Λάντσα, θέση στην οποία παρέμεινε έως το 1928. Παράλληλα δίδαξε στην Καλλιτεχνική Σχολή της «Εταιρείας των Φιλοτέχνων». Υπήρξε επίσης, ιδρυτικό μέλος της «Εταιρείας Γραμμάτων και Τεχνών» και είχε μακρά εκθεσιακή δραστηριότητα, καθώς από το 1906 έως το 1924 εξέθετε κάθε φθινόπωρο στο εργαστήριο του στην οδό Ζαΐμη στην Αθήνα. Φιλοτέχνησε προσωπογραφίες και τοπικές ενδυμασίες. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έδειξε για την τοπιογραφία και μαζί με τον Α. Γιαλλινά είναι οι βασικοί εισηγητές της υδατογραφίας στα Επτάνησα. Απεικόνισε κυρίως τοπία της Κέρκυρας και της Αθήνας, χωρίς όμως να ακολουθεί τις πολυάριθμες παραλλαγές του Γιαλλινά. Τα έργα του χαρακτηρίζονται από έναν ειδυλλιακό χαρακτήρα και ατμοσφαιρική απόδοση, ενώ συχνά στα έργα του απηχούνται επιρροές από τον ιμπρεσιονισμό.