ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Σπύρος (1902-1985) «Μεσολόγγι», 1968

Μεσολόγγι (1968)

Ο Σπύρος Βασιλείου, ανήσυχη καλλιτεχνική μορφή του τόπου μας, ήδη από τα σπουδαστικά του χρόνια στο Σχολείο των Καλών Τεχνών, τη δεκαετία το 1920, πρωτοστάτησε σε αγώνες για ελεύθερη έκφραση και δημιουργία, πέρα από τις συμβάσεις της ακαδημαϊκής διδασκαλίας, ενώ τη δεκαετία του 1930 έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην διαμόρφωση της νέας ελληνικής τέχνης που κινήθηκε ανάμεσα στον μοντερνισμό και τη βυζαντινή ή τη λαϊκή παράδοση. Με βαθιά την πεποίθηση ότι η εθνική κληρονομιά μπορεί να προσφέρει στην αναδημιουργία και την ανανέωση της τέχνης, χωρίς να παραδίδεσαι σ’ αυτήν άνευ όρων, πέτυχε να αναπλάσει το ιστορικό υλικό και να το αναμορφώσει σε δημιουργίες που φέρουν έντονα αρχές και ερμηνείες της μοντέρνας ζωγραφικής. Οι βυζαντινές μνήμες ιδιαίτερα στην απόδοση του βάθους και της προοπτικής, που δεν ακολουθούν την πρισματική διάταξη των αξόνων προς το νοητό σημείο συνάντησης, ανιχνεύονται και σε έργα πολύ μεταγενέστερα στα οποία ο υπερρεαλιστικός χώρος αναπτύσσεται με αυθαίρετες επεμβάσεις, συμβάλλοντας στη δημιουργία μιας μεταφυσικής, ποιητικής ατμόσφαιρας.

Did you like this? Share it!