ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ Θεόδωρος (1942) «Ηπειρώτισσα μάνα», 1995

Ο Παπαγιάννης, γλύπτης με άρτια τεχνική και θεωρητική κατάρτιση, που απέκτησε κοντά στο δάσκαλό του Γιάννη Παππά και κατά τη μετεκπαίδευσή του στο Παρίσι, αλλά και ταξιδεύοντας στην Ελλάδα και μελετώντας τις κλασσικές αρχαιότητες, δημιουργεί ένα έργο το οποίο χαρακτηρίζεται από τη συνύπαρξη σύγχρονων εκφραστικών μέσων και στοιχείων της παράδοσης. Η ανάπτυξη της φόρμας στον χώρο, η αναμέτρησή του με ποικίλα υλικά και η αξιοποίηση των δυνατοτήτων τους, σε συνδυασμό με τις πολιτισμικές του καταβολές, οδηγούν σε μια τέχνη μνημειακή, υπερμεγέθη, στην οποία κυριαρχούν μορφές ιερατικές, εμβληματικές, τελετουργικές, πλούσια διακοσμημένες, μνήμες μιας πρωτόγονης, αρχέγονης τέχνης, αυτής που ήταν διαδεδομένη σε ολόκληρη τη Μεσόγειο. Τον ίδιο μνημειακό χαρακτήρα διατηρούν και τα μικρού μεγέθους έργα του από χρωματιστό πηλό, της δεκαετίας του 1990, στα οποία απεικονίζονται μορφές εμπνευσμένες από τη λαϊκή παράδοση ή την αρχαιότητα .

Did you like this? Share it!